សៀវភៅអំពីប្រវត្តិសិល្បៈខ្មែរ


សៀវភៅដំបូងគេ (?) អំពី​ការ​វិវត្ត​នៃ​រចនាបថក្នុង​សិល្បៈខ្មែរ ដោយ​អ្នក​ស្រី​ Gilberte de Coral-Rémusat (1903-1943) សរសេរ​ចប់​នៅ​ឆ្នាំ 1940 តែបោះ​ពុម្ព​ផ្សាយ​ជា​ទូទៅ​ជាស្នាដៃបច្ឆាមរណៈ (1951)។

ក្រោយ​មក​លោក Jean Boisselier (1912-1996) បានសិក្សា​អំពី​​ការ​វិវត្ត​នៃ​ប្រតិមាខ្មែរ (1955) និង​សរសេរ​ស្នាដៃនិក្ខេបបទថ្នាក់បណ្ឌិត​អំពីប្រទេសកម្ពុជា (1966) ក្រោម​ការ​ដឹក​នាំ​របស់​លោក George Cœdès (1886-1969) អ្នកប្រាជ្ញដ៏ធំអំពីអាស៊ីអាគ្នេយ៍បុរាណ គ្មានអ្នកសិក្សាអំពីអាស៊ីអាគ្នេយ៍មុន​សម័យ​អាណានិគមណាដែលអាចរម្លងមិននិយាយឈ្មោះគាត់បានឡើយ។

នៅ​ចន្លោះ​ពេល​នោះ​ដែរ លោក Philippe Stern (1895-1979) ដែល​ជា​គ្រូ​របស់​លោក Jean Boisselier បាន​សរសេរ​លម្អិត​អំពី​រចនាបថ​បាយ័ន និង​ព្រះ​បាទជ័យ​វម៌្ម​ទី៧។ មុននោះ​លោក​បាន​សរសេរ​អំពីរចនាបថ​គូលែន​ ចុះ​ផ្សាយ​ក្នុង​ព្រឹត្តបត្រ​សាលាបារាំង​ចុង​បូព៌ា​នៅ​ឆ្នាំ 1938។

នៅឆ្នាំ 1970 អ្នកស្រី Mireille Bénisti (1903-1993) ជាអ្នកប្រាជ្ញខាង​សិល្បៈឥណ្ឌាបាន​សិក្សា​អំពី​ទំនាក់ទំនង​រវាង​សិល្បៈខ្មែរ​មុនសម័យ​អង្គរ និងសិល្បៈ​ឥណ្ឌា។

និក្ខេបបទថ្នាក់បណ្ឌិតមួយ​ក្បាល​ទៀត នៅឆ្នាំ 1975 សរសេរ​ដោយ​អ្នកស្រី Madeleine Giteau (1918-2005) អំពីសិល្បៈខ្មែរសម័យ​ក្រោយ​អង្គរ។ អ្នកស្រីជា​អ្នក​អភិរក្ស​​ជន​ជាតិបារាំង​ចុង​ក្រោយ​គេនៅសារមន្ទីរជាតិ​ភ្នំពេញ ព្រម​ទាំង​បាន​រៀប​ចំសារមន្ទីរខេត្តបាត់ដំបង និង​សារមន្ទីរ​វត្តពោធិវាល (បាត់ដំបង) ដែរ។

ក្រៅពីនេះ​​ក៏​មាន​អត្ថបទ​ជា​ច្រើន​​​អំពី​បញ្ជីសារពើភណ្ឌប្រាសាទ អំពីប្លង់ប្រាសាទ អំពី​រចនាបថ​និមួយៗ…​ សៀវភៅទាំង​នោះ​មាន​ដូច​ជា​៖
លោក Étienne Edmond Lunet de la Jonquière ជា​មន្ត្រី​អាណានិគម​បាន​ធ្វើ​បញ្ជី​​សារពើភណ្ឌ​ចំនួន​ 3​ក្បាល​​អំពី​ប្រាសាទ​ខ្មែរ​​កំឡុង​ឆ្នាំ 1905​ ដល់​ឆ្នាំ 1907។

លោក Henri Parmentier (1871-1949) បានសិក្សា​ពី​ប្រាសាទ​​មុន​សម័យ​អង្គរ (1927)​​ ដោយ​ពិពណ៌នា​យ៉ាង​លម្អិត​​អម​ជា​មួយ​រូប​និង​ប្លង់។ បន្ទាប់​មក​លោក​បាន​សិក្សា​​បន្ថែម​ពី​ប្រាសាទ​​​​​នៅ​ភាគ​ឦសាន​តំបន់​អង្គរ (1939)​​​ ដោយ​ពិពណ៌នា​យ៉ាង​លម្អិត​​អម​ជា​មួយ​រូប​ រូប​ថត​​និង​ប្លង់។

ក្រៅ​ពី​នេះ​មាន​អត្ថបទ​សិក្សា​រាប់​មិន​អស់​ក្នុង​ព្រឹត្តបត្រ​សិក្សា​នានា​ដែល​​បោះ​ពុម្ព​ផ្សាយ​អស់​កាល​១០០​ឆ្នាំ​មក​ហើយ។ ទោះ​ជា​មាន​ការ​សិក្សា​យ៉ាង​សន្ធឹក​សន្ធាប់​យ៉ាង​នេះ​ក្ដី​ ក៏​ការ​សិក្សា​ភាគ​ច្រើន​ផ្ដោត​ទៅ​លើ​សម័យ​មុន​អង្គរ និង​ជា​ពិសេស​សម័យ​អង្គរ។ សព្វថ្ងៃនេះ យើងចង់ឃើញអ្នកសិក្សាខ្មែរ​សិក្សា​បន្ត​ពីរឿង​នេះ​ ជាពិសេសសិល្បៈខ្មែរ ព្រម​ទាំង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​​សម័យ​ក្រោយ​អង្គរដែល​អាច​ទទួល​ឥទ្ធិពលច្រើនពីអ្នកជិតខាង។

អ្នក​រៀប​រៀង​សូម​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​ចន្លោះ​ខ្វះ​ខាត​លើ​អត្ថបទ​មួយ​នេះ និង​ទទួល​ស្វាគមន៍​រាល់​ការ​រិះ​គន់​កែ​លម្អ​។

Advertisements
បានផ្សាយ​ក្នុង អត្ថបទ វប្បធម៌ និង អរិយធម៌, អត្ថបទ​ បុរាណ​វិទ្យា | បានដាក់ពាក្យ​គន្លឹះ , , , , , , , , , , | បញ្ចេញមតិ

ពេល​មក​ប៉ារីស៍ ត្រូវ​ត្រៀម​​…


បារីស៍ ជា​ទីក្រុង​នៃ​ម៉ូដ​ហើយ​ក៏​ជា​ទីក្រុង​នៃ​សិល្បៈ​គ្រប់​ទម្រង់​ផង​ដែរ។ សារមន្ទីរ​មាន​ព្រោង​ព្រាត​ពេញ​ទី​ក្រុង​ប៉ារីស៍ ហាង​សម្លៀក​បំពាក់​ស្បែក​ជើង​ទឹកអប់​គ្រប់​ម៉ាក​ក៏​មិន​ខ្វះ។ ទីនេះ​ ជា​កន្លែង​ដែល​អ្នក​ទេសចរណ៍​​យក​លុយ​មក​ចាយ ក៏​ជា​កន្លែង​ដែល​អ្នក​គ្មាន​លុយ​​រិះ​រក​គ្រប់​របៀប​ដើម្បី​បាន​លុយ​នោះ​ដែរ។ ​ខ្ញុំ​មក​ដល់​នេះ​បាន​មួយ​ខែ​និង​មួយ​សប្តាហ៍ហើយ មួយ​ខែ​ដំបូង​រវល់​រៀន​មិន​សូវ​បាន​ដើរ​ តែ​សប្តាហ៍នេះ​គេ​ឲ្យ​សិស្ស​សម្រាក​ពេញ​មួយ​សប្តាហ៍ក៏​មាន​ពេល​វេលា​ដើរ​នៅ​ក្នុង​ក្រុង មើល​គេ​មើល​ឯង តែក៏ប្រទះ​រឿង​មួយ​ចំនួន​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​ប្រាប់​អ្នក​ទាំង​អស់​ដើម្បី​ការពារ​ខ្លួន។

ទី១៖ ចោរឆក់​ ឬ​បន្លំ។ នៅ​ទី​ដែល​សម្បូណ៌​ទេសចរណ៍​មាន​ហាង​ទំនិញ​ធំ​ៗ ទីនោះ​ក៏​អាច​មាន​ចោរ​ច្រើន​ដែរ។ តួ​យ៉ាង​ម្សិល​មិញ​ថ្ងៃ​អាទីត្យ​ ខ្ញុំ​បាន​ទៅ​ម្ដុំ​ Châtelet – Les Halles ដើម្បី​យក​ទំនិញ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​កុំម៉្មង់។ តាម​ពិត​ទៅ​ខ្ញុំ​បាន​បង់​ថ្លៃ​ទំនិញ​តាម​បណ្ណ​ឥណទាន​រួច​ទៅហើយ តែ​ពេល​ចេញ​ពី​រថភ្លើង​ក្រោម​ដី​មក​ចំ​ធនាគារ ខ្ញុំ​ក៏​សម្រេចចិត្ត​ដក​លុយ។​ នៅទីនេះ​ ម៉ាស៊ីន​ដក​លុយ​នៅ​កណ្ដាល​វាល​មិន​​នៅ​ក្នុង​ទូរ​កញ្ចក់​ដូច​ស្រុក​ខ្មែរ​ទេ។ ក្រោយ​ពេល​ខ្ញុំ​ដាក់បណ្ណ​ធនាគារ និង​បញ្ចូល​លេខ​សម្ងាត់​ហើយៗ ស្រាប់​តែមាន​ក្មេងៗ​ ៣នាក់​មុខ​ស្រដៀង​ពួក​អឺរ៉ុប​ខាង​កើត ឬមជ្ឈិម​បូព៌ា​មក​បន្លំ​​ដោយ​​មួយ​យក​ក្រដាស​មក​បាំង​កញ្ចក់​ម៉ាស៊ីន​ដក​លុយ មួយ​ទៀត​បន្លំ​ចុច​ចំនួនលុយ​ តែ​សំណាង​ល្អ​ខ្ញុំ​ចុច​ប៊ូតុង​មោឃៈទាន់​ពេលវេលា ហើយ​ដក​បណ្ណ​ធនាគារ​មក​វិញ។ ពួកវា​ក៏​នាំ​គ្នា​រត់​អស់ទៅ។

ទី២៖ ពួកចង​ខ្សែអំបោះ។ ពួកនេះជា​ពួកអាហ្វ្រិច​កណ្ដាល​ មួយក្រុមមាន​គ្នា​៣​ឬ​៤​នាក់។ ពួក​នេះ​ព្យាយាម​​រក​មើល​នរណា​ដែល​ដើរ​ម្នាក់​ឯង​ និង​មិន​ប្រយ័ត្ន។ ក្រុម​នេះ​មិន​មែន​ជា​ចោរ​ឆក់ តែ​ជា​របៀប​គ្រៀប​យក​លុយ ដោយ​​យក​ខ្សែ​អំបោះ​មក​ចង​នៅ​ដៃ​យើង ហើយ​សុំ​លុយ​ពី​យើង​វិញ។ អាច​អាន​​បន្ថែម​​បាន​នៅ​ទីនេះ Paris Scams: String Men of Sacré Coeur

ទី៣៖ លែងល្បែង​ទាយ​កូន​បាល់។ ​គេ​ចាប់​ផ្ដើម​ដោយ​មាន​មេ​មួយ ដាក់​កូន​បាល់​មួយ​ក្រោម​ចាន​ចំនួន​បី ហើយ​ត្រឡប់​ចុះ​ឡើង​ឲ្យ​ទាយ។ អ្នក​លេង​វិញ​ក៏​គ្មាននរណា​ក្រៅ​ពី​គ្នា​វា​ដែរ វា​បន្លំ​ធ្វើ​ជា​លេង​ដោយ​ដាក់​លុយ​ធំ​ដល់ទៅ​ ១០០អឺរ៉ូ (មិនគួរ​ឲ្យ​ជឿ)​​ ប្រសិន​បើ​យើង​ចាប់​អារម្មណ៍លេង​ជា​មួយ​វា ប្រាកដ​ជា​​បោស​គូទ​ខោ។ អ្នក​លេង​គ្នា​វា​នោះ​អាច​មាន​លើស​ពី​ម្នាក់ (អ្នក​ឈរ​មើល​ខ្លះ​ក៏​អាច​ជា​គ្នាវា​) ពេល​ដែល​មេវឹក​ចាន​រួច អ្នកទី១​នឹង​ធ្វើ​ជា​ទាញ​ខុស (ពេល​នោះអ្នក​មើល​ជុំវិញ​ដឹង​​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា​ទាយ​ខុស) អ្នកទី២​​នឹង​ធ្វើជា​ស្ដាយ​ជំនួយ ហើយ​ដាច់​ចិត្ត​លេង​និង​ទាញ​ត្រូវ។ ពួក​នេះ​តាម​មើល​មុខ​ជា​ពួក​អឺរ៉ុប​ខាង​កើត ឬ​មជ្ឈិម​បូព៌ា។ អាច​អាន​បន្ថែម​បាន​នៅ​ទីនេះ Shell game scam

Animated GIFs - Find & Share on GIPHY

អាន​បន្ថែម៖

បានផ្សាយ​ក្នុង កំណត់សរសេរ តាម៉ាប់ | បានដាក់ពាក្យ​គន្លឹះ , , , | បញ្ចេញមតិ

មក​ដល់​ ប៉ារីស៍


ខ្ញុំ​ចេញ​ដំណើរ​ពី​ស្រុក​ខ្មែរ​នៅ​រសៀល​ថ្ងៃសុក្រ​ទី ២២ ហើយមកដល់​ទីក្រុងប៉ារីស៍ រដ្ឋធានី​នៃ​សាធារណរដ្ឋ​បារាំង​នៅ​រសៀល​ថ្ងៃ​សៅរ៍​ទី ២៣ (​ស្រុក​ខ្មែរ​ម៉ោង​ដើរ​លឿន​ជាង​៥​ម៉ោង)​​។ ការហោះ​ហើរ​ត្រូវ​ឈប់​ដើម្បី​ដូរ​យន្ត​ហោះ​​នៅ​ទីក្រុង​ដូហា ប្រទេស​កាតារ ដោយ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ចាំ​ដល់​ទៅ​ ១០ម៉ោង។

នៅ​ ខ្លោងទ្វារជ័យ

ពេល​ចុះ​នៅ​ព្រលាន​យន្ត​ហោះ​ Charles de Gaulle ​មាន​មិត្ត​ម្នាក់គាត់​មក​យក​ខ្ញុំ​ទៅ​កន្លែង​ស្នាក់​នៅ​។ ខ្ញុំ​ដូច​ជា​គ្មាន​បញ្ហា​ជា​មួយ​ ការ​ផ្លាស់​ប្ដូរ​ល្វែង​ម៉ោង​ (time zone) នោះទេ។ ខ្ញុំ​ចូល​រៀន​ភ្លាម​នៅ​ថ្ងៃចន្ទ​បន្ទាប់ ហើយ​រៀន​​បួន​ថ្ងៃ​ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍​ លើក​លែង​ថ្ងៃ​អង្គារ។ ត​ទៅ​នេះ​ខ្ញុំ​នេះ​សរសេរ​អំពី​​រឿង​រ៉ាវ​ខ្លី​ៗ​ ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ជួប​ប្រទះ​ក្នុង​រយៈ​ពេល​មួយ​សប្តាហ៍​មក​នេះ។

baguette

confit de canard (plat principal)

១. អំពី​ម្ហូប។ នៅ​ទី​នេះ​គេ​ហូប​​ស្រូវ​សាលី និយាយ​ឲ្យ​ងាយ​ស្ដាប់​គឺ​ នំ​បុ័ង។ ពួក​គេ​ហូប​មួយ​ៗ​ ហើយ​ក្នុង​បរិមាណ​តិច បើ​ធៀប​នឹង​យើង​ដែល​ហូប​បាយ។ ពេល​ព្រឹក​គេ​ហូប​នំបុ័ង​បន្ទះ​ លាប​ជាមួយ​ដំណាប់​ផ្លែ​ឈើ ប៊រ ​ហ្វ្រូម៉ា ឬ Nutella​។ ពេល​ថ្ងៃ​គេ​ហូប​ សាំង​វិច​វែង (ស្រដៀង​នឹង​នំ​បុ័ង​ដាក់​សាច់​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ តែ​មាន​សាច់​ច្រើន​ប្រភេទ​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ស្គាល់)។ ពេល​ល្ងាច​ គេ​អាច​ទិញ​នំបុ័ង​វែង (baguette) ​មួយ​ដើម​សម្រាប់​ហូប។ ហាង​នំបុ័ង​នៅទីនេះ​ដូច​ជា​ហាង​បាយ​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​ដែរ គឺ​បើក​ពេញ​​មួយ​សប្តាហ៍ ព្រោះ​ហាង​ភាគ​ច្រើន​បិទ​ថ្ងៃ​អាទិត្យ។ ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ គេ​ហូប​ម្ហូប​ផ្សេងដែរ​តែ​ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​ប្រទះ​ឃើញ​។ នៅទី​នេះ គេ​ផឹក​កាហ្វេ​ក្ដៅ មិនមែន​កាហ្វេ​ទឹក​កក​ដូច​ស្រុក​យើង​នោះទេ។ បើ​ចូល​ហាង​ម្ដង​ៗ ត្រូវ​ចំណាយ​យ៉ាង​ហោច​ណាស់ 30€ ព្រោះ​របៀប​គេ​ហូប​មាន​​ ៣​ដំណាក់កាល៖ ម្ហូប​ដើម​, ម្ហូប​ធំ និង​បង្អែម ដោយ​អម​ជា​មួយ​ភេស្ជៈ​ដែល​ជា​ទូទៅ​គឺ ស្រា​ក្រហម។

ម៉េត្រូ

ត្រាំ

ឡានក្រុង

២. អំពី​ប្រព័ន្ធ​​សាធារណៈ​ដឹក​ជញ្ជូន​អ្នក​ដំណើរ​។ នៅ​ទីនេះ​គេ​ជិះ​ឡាន ឬ​ម៉ូតូ​ តែប្រជាជន​ភាគ​ច្រើន​ចូល​ចិត្ត​ប្រើ​​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​សាធារណៈ។ ពេល​ព្រឹក​គេ​និយម​ជិះ​ ម៉េត្រូ (រថភ្លើង​ក្រោម​ដី តែពេលខ្លះ​ក៏លើ​ដី​ដែរ) ជាជាង​ ឡាន​ក្រុង និង​ត្រាំ ព្រោះ​វាមិន​​មានបញ្ហា​ចរាចរណ៍​ ត្បិត​តែមនុស្ស​ច្រើន​មែន តែ​​យើង​ចំណាយ​​ពេល​ពី ២ ទៅ៥ នាទីប៉ុណ្ណោះ​ដើម្បី​ចាំ​ជិះ ម៉េត្រូ​មួយ​ជើងៗ។ ពេល​ល្ងាច​គេអាច​ជិះ​ឡាន​ក្រុង​ច្រើន​ជាង​ ព្រោះ​ជា​ពេល​ចាប់​ផ្ដើម​ងងឹត មិនគួរ​នៅងងឹត​តែ​ក្រោម​ដី។ ឯ​ ត្រាំ​ វិញ​មាន​រត់​តែ​ជុំ​វិញ​ក្រុង​ប៉ុណ្ណោះ មិន​មាន​រត់​ខ្វាត់ខ្វែង​ពេញ​ក្រុង​ដូច​ ម៉េត្រូ និង​ឡាន​ក្រុង​នោះទេ។ ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​បាន​សាក​ល្បង​ជិះ​ តាក់ស៊ី នៅ​ឡើយ។ ក្រៅ​ពី​នេះ​ក៏​មាន​​ មធ្យោបាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​សម្រាប់​ភ្ញៀវទេសចរណ៍​ដែរ ដូច​ជា​ ឡាន​ក្រុង​ពីរ​ជាន់ កង់​អូស​រ៉ឺម៉ក ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​ទី​តាំង​មួយ​ទៅ​មួយ​ ឧ. ពី​ L’Arc de Triomphe ទៅ Tour Eiffel និង​ កាណូត​ទេសចរណ៍ (bateau mouche) ដែល​ដឹក​ទេសចរណ៍​តាម​ដង​ទន្លេសែន។

កន្លែងបោកខោអាវ

៣. អំពី​ការ​បោក​ខោ​អាវ។ នៅ​ទី​នេះ​គ្មាន​អ្នក​ស៊ី​ឈ្នួល​បោកខោ​អាវ ទេតែមាន​សេវា​អ៊ុត​ខោអាវ (គេ​ប្រើ​ពាក្យ pressing) ដែល​ស្ថិត​នៅ​ជាប់​គ្នា​។ ជាទូទៅ​ តម្លៃ​បោកខោ​អាវ​​នៅ​ទីនេះ​ថ្លៃ​ ហើយ​​​តម្លៃ​សម្ងួត​ខោ​អាវ​រឹត​តែ​ថ្លៃ (ស្រុក​ឥត​ថ្ងៃ)។ ចំនួន​គីឡូ​នៅ​លើ​រូប​នោះ​មិន​មែន​ជា​ទម្ងន់​ខោអាវ​ដែល​អាច​ដាក់​ចូល​ក្នុង​ម៉ាស៊ីន​ទេ សម្រាប់​លេខ 6 និង 7 គឺ​សម្រាប់​ខោអាវ ឯ​លេខ 10 ​ឬ​លើស​ពី​នេះ​សម្រាប់​កម្រាល​ភួយ​កម្រាល​ពួក​ជា​ដើម។ ហាងបោកខោអាវ​បើក​ពេញ​មួយ​សប្តាហ៍ ពី​ព្រឹក​ម៉ោង ៨ ដល់​ម៉ោង ២០ (១២ម៉ោង) ហើយ​សម្បូណ៌​មនុស្ស​នៅ​ថ្ងៃសៅរ៍​ និង​អាទិត្យ​ ដូច្នេះ​គួរ​ឈ្លៀត​ពេល​ថ្ងៃ​ផ្សេង​ដើម្បី​យក​ខោ​អាវ​ទៅ​បោក។ ការ​បោក​ម្ដង​ៗ​ ចំណាយ​ពេល​ប្រហែល​ ៣០ ទៅ ៣៥​នាទី ដូច្នេះ​គួរ​លៃ​ពេល​ឲ្យ​ល្មម​ កុំ​ដើរ​ចោល​ខោអាវ​យូរ​ពេក ព្រោះ​អាច​ត្រូវ​គេ​យក​ ឬ​ក៏​គេ​ប្រមូល​បោះ​ចេញ​ក្រៅ​ម៉ាស៊ីន​។

នៅមាន​រឿង និង​កន្លែង​ច្រើនទៀត​ដែល​ខ្ញុំ​លើក​យក​មក​និយាយ​នៅ​ពេល​ក្រោយ តែឥឡូវ​សុំ​បញ្ចប់ត្រឹម​ប៉ុណ្ណេះ​សិន។ ជា​ការ​ពិត​ទៅ ខ្ញុំ​ដឹង​ថាអ្នក​ទាំង​អស់​គ្នា​អាច​រក​ព័ត៌មាន​​​​ជា​ភាសា​បរទេស​​​បាន​លម្អិត​ និង​ច្បាស់​លាស់​ជាង​ប្រកាស​នេះ​ផង​ តែ​ខ្ញុំ​សរសេរ​ដើម្បី​ចែក​រំលែក​បទ​ពិសោធន៍​ផ្ទាល់​ខ្លួន។

បានផ្សាយ​ក្នុង កំសាន្ត​នៅ​បរទេស, ដំនើរកំសាន្ត | បានដាក់ពាក្យ​គន្លឹះ , , , , , | 2 មតិ

សៀវភៅ ការស្រាវជ្រាវ​បឋម​អំពី​ភាសា​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​នៅ​កម្ពុជា


សៀវភៅ​ ការស្រាវជ្រាវ​បឋម​អំពី​ភាសា​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​នៅ​កម្ពុជា – Recherches préliminaires sur les langues des minorités du Cambodge និពន្ធ​ដោយ​ លោក​ ហ្សង់ មីសែល ហ្វីលីពី (ឆ្នាំ២០០៩)។ សៀវភៅ​នេះ​សរសេរ​ជា​ពីរ​ភាសា គឺបារាំង និង​ខ្មែរ ដោយ​អម​ជា​មួយផែនទី​​មួយ​ចំនួន​ផង។ ចុចលើរូបដើម្បីទាញយកសៀវភៅ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​។ ចំពោះ​សៀវភៅ​ជា​ភាសា​បារាំង​សូម​ស្វែង​រក​នៅ​ UNESDOC

ការស្រាវជ្រាវ​បឋម​អំពី​ភាសា​ជនជាតិ​ភាគ​តិច​នៅ​កម្ពុជា

បានផ្សាយ​ក្នុង សៀវភៅ, អត្ថបទ ជាតិពន្ធ-ភាសាវិទ្យា, អត្ថបទ ភូមិវិទ្យា, អត្ថបទ​ ភាសាវិទ្យា | បានដាក់ពាក្យ​គន្លឹះ , , , , , | បញ្ចេញមតិ

សៀវភៅ​ ទិដ្ឋភាព​នៃ​វប្បធម៌​ប្រពៃណី​របស់​ជនជាតិ​ព្នង​នៅ​មណ្ឌល​គីរី


សៀវភៅ​ ទិដ្ឋភាព​នៃ​វប្បធម៌​ប្រពៃណី​របស់​ជនជាតិ​ព្នង​នៅ​មណ្ឌល​គីរី – Aspects de la culture traditionnelle des Bunoong du Mondulkiri និពន្ធ​ដោយ​ លោក​ ស៊ីលវាំង ហ្វូហ្គឹល (ឆ្នាំ២០១១)។ សៀវភៅ​នេះ​សរសេរ​ជា​ពីរ​ភាសា គឺបារាំង និង​ខ្មែរ ដោយ​អម​ជា​មួយ​រូប​ភាព និង​រូប​គំនូរ​មួយ​ចំនួន​ផង។ ចុចលើរូបដើម្បីទាញយកសៀវភៅ។

ទិដ្ឋភាព​នៃ​វប្បធម៌​ប្រពៃណី​របស់​ជនជាតិ​ព្នង​នៅ​មណ្ឌល​គីរី

បានផ្សាយ​ក្នុង សៀវភៅ, អត្ថបទ វប្បធម៌ និង អរិយធម៌, អត្ថបទ​ ភាសាវិទ្យា | បានដាក់ពាក្យ​គន្លឹះ , , , , , | បញ្ចេញមតិ